ฉัน – ถ่า – รัก

ฉัน-ถ่า-รัก : เมื่อฉันทลักษณ์กลายเป็นการรอรัก

คำว่า "ถ่า" ในภาษาอีสานแปลว่า "รอ" เมื่ออ่านรวมกันจึงได้ความว่า "ฉันรอรัก" ชื่อเดียวกับหัวใจของเพลงทุกเพลงในอัลบั้มชุดนี้

กติกาของกลอน กับกติกาของหัวใจ

ฉันทลักษณ์คือกฎของการแต่งคำประพันธ์ไทย กลอนต้องมีจำนวนคำตามที่กำหนด สัมผัสต้องรับกันตามตำแหน่ง ส่วนโคลงก็ต้องวางคำเอกคำโทให้ถูกที่ คนแต่งจะเขียนตามใจทุกคำไม่ได้ ต้องรอจังหวะ รอคำที่ใช่ และรอให้เสียงคล้องจองกันพอดี

ความรักในเพลงชุดนี้ก็เป็นแบบนั้น หัวใจรู้ดีว่ารักใคร แต่ก็มีกติกาบางอย่างที่ข้ามไปไม่ได้ อาจเป็นระยะทาง ฐานะ ชะตา หรือความกล้าที่ยังไม่พอ จึงทำได้แค่เฝ้ามองและรอ เหมือนคำที่วางไว้ในวรรค รอคำสัมผัสจากอีกวรรคหนึ่ง

ใกล้แค่ทางเดินผ่าน แต่ไกลเกินจะบอก

กลอนในเพลงเล่าถึงคนที่ "เดินผ่านแทบทุกวัน" ไม่ได้อยู่ไกล แต่ก็ไม่เคยรู้ว่ามีใครรักอยู่ นี่คือการรอรักในแบบที่เจ็บที่สุด เพราะไม่ใช่การรอคนที่จากไป แต่เป็นการรอทั้งที่อีกฝ่ายอยู่ตรงหน้า ความรู้สึกถูกเก็บไว้ในยิ้มหนึ่งครั้งและสายตาหนึ่งแวบ แค่นั้นก็สุขใจพอแล้ว

แม้จะเหน็บหนาว แต่ผู้รอก็ยังปลอบตัวเองว่ายังดีที่ "ยังมีใจ" การรอจึงไม่ใช่ความว่างเปล่า แต่เป็นการเฝ้าดูแลหัวใจไว้ให้ใครสักคน แม้เขาจะไม่รู้ก็ตาม

จันทร์กับดาว ร่วมฟ้าเดียวกัน แต่ไม่เคยได้อยู่คู่กัน

บทโคลงในอัลบั้มใช้ภาพของ จันทร์และดาว อยู่บนฟ้าผืนเดียวกัน แต่เมื่อจันทร์เด่น ดาวก็จางหาย เมื่อดาวพราว จันทร์ก็ลับลา ภาพนี้สรุปความรักที่ "อยู่นิดเดียวยังยากคว้า" ได้ชัดที่สุด ความใกล้ไม่ได้แปลว่าจะได้ครอบครอง และความห่างก็ไม่ได้ทำให้เลิกรัก

การเลือกใช้ทั้ง กลอน และ โคลง ในงานชุดเดียวกันยิ่งทำให้ชื่อ "ฉัน-ถ่า-รัก" มีความหมายมากขึ้น เพราะแต่ละเพลงคือการรอรักที่ถูกเรียงร้อยตามกติกาของภาษา ความเศร้า ความหวัง และการตัดพ้อต่อชะตา ถูกจัดวางลงในจังหวะที่คนไทยคุ้นหู ฟังแล้วจึงทั้งไพเราะและเจ็บลึก

เพลงของคนที่ยังรอ

ฉัน-ถ่า-รัก จึงเป็นมากกว่าการเล่นคำ มันคือคำสารภาพของคนที่รู้ทั้งรู้ว่า "สองเราต่างแค่ไหน" แต่ก็ห้ามใจไม่ได้ คนที่แม้ไม่ใช่ แต่ก็ยังใช่สำหรับหัวใจตัวเอง

ถ้าคุณเคยรักใครเงียบๆ เคยเฝ้ามองคนที่เดินผ่านทุกวัน หรือเคยรู้สึกว่าใครคนหนึ่งใกล้เหมือนอยู่บนฟ้าเดียวกันแต่ไกลเหมือนจันทร์กับดาว เพลงในอัลบั้มนี้อาจเป็นเสียงแทนใจที่คุณไม่เคยได้พูดออกไป

เพราะบางความรัก ทำได้แค่ ถ่า… ต่อไป