บทกวีถึงสายฝนแรก และชาอุ่นหนึ่งถ้วย

เขียนขึ้นในบ่ายวันอาทิตย์ที่ฝนเมษาเทลงมาไม่บอกกล่าว กลิ่นดินชื้นลอยแตะจมูกพร้อมกับเสียงเม็ดน้ำกระทบรางสังกะสีหน้าต่าง

ฉันนั่งมองฝนผ่านกระจกพร้อมชาอุ่นหนึ่งถ้วย ไม่ได้คิดอะไรมากไปกว่าการฟังเสียงของมัน

บางวันความสงบก็มาในรูปของฝนที่ไม่เร่งรีบ